*toplamda "105" ayrı ülkeden günlük ortalama "500" tekil ziyaretin yapıldığı yedigünyazıları'ndasınız
*her cümle "5846" sayılı fikir ve sanat eserleri yasası korumasındadır
*
fotoğrafları "ekseriyetle" büyütebilirsiniz / murat örem...

7 Ağustos 2013 Çarşamba

ahmet erhan (da) öldü ; " kalırsa bir soru kalır benden...bir de üç beş şiir iyi kötü..."


siz bayram telaşı ,
yaz bulutları ,
güneş deniz kum derken
yollara düşerken…

biz hastalıklar sağlıklar
gönül almalar,
 gönül koymalar
yürekli olmalar
yüreksizlikle suçlanmalar derken…

zaman akarken…

anneler babalar
kah yaşlılıktan
kah yalnızlıktan
kah kör bir acı inatla
dağ başlarında
yollarda sokaklarda
evlerinde
yalnız yapayalnız  bırakılıp
küt diye ölümle tanışıp
birer birer toprağa verilirken…

1960’la başlayan yıllarda doğan bizler bile
ölüme gün gün yaklaşırken….

bir şair öldü…
hakiki bir şair öldü…

ahmet erhan’dı adı…
bu blogdaki birkaç yazının da başlığı olmuştu  dizeleri…

uzun zamandır yalnızdı belki ahmet erhan…
sesi sedası duyulmuyordu…
ama şairdi hep şairdi…
ankara sokaklarında dolaşırken de
istanbul’a revan olurken de hep şairdi…

“oğul” olmak ne çok yakışmıştı ona da…
ne güzel derdi şiirinde
“anne ben geldim / oğlun hayırsızın” ….

ne hakiki  bir şairdi ahmet erhan

bir büyük şairi ölümünün hemen ardından anarken
yıllar öncesinin dizelerimizi  paylaşırken
haddimizi bilelim…

ahmet erhan şairdi…
aşağıdaki şiirimsi dizeler
ahmet erhan’a layık değildir elbette ama
gönlümüzden geçenin küçücük bir sesi olsun…

bu ölümler de artık bir mola versin…
üstümüze üstümüze gelmesin….

( murat örem / 7 ağustos 2013 / balıkesir ….)

                                      ……….
                            adamla kadın….
adam,  ne çok sevmişti kadını….
kadın,  ne çok susmuştu adama...

adam ne çok sevmişti kadını ;
kirpiklerine güneş değmiş gibi gülen hani...

kadın  ne kadar çoktu  adamın  yanında….
adam  ne çok çocuktu  kadının yanında….

adamla  kadın  adamla  kadındı işte….
sonrasında hatırlayacaktı  ikisi de  az ya da çok
uzak kıyılarda kalan
başka adam ve kadınları
yine de...

adam , ne çok sevmişti kadını….
kadın  ne çok gülmüştü adama…
gözlerine bulut değmiş gibi gülen hani...

yaralıyım “ dedi kadın
tıpkı benim gibi, hepimiz gibi  “ diye ekledi adam.

adam ne çok sevmişti kadını….
gözü hiç bir şey görmeden…..

kadın, ne çok susmuştu  adama.
hiçbir şey , ama hiç bir şey
demeden.....                    

( muratörem / ekim 1998 / ankara…)
                                     



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder