*türkçe'nin yaşadığı "106" ayrı ülkeden günlük "500" tekil ziyaretin yapıldığı yedigünyazıları'ndasınız...
*okurların, ülke / şehir dağılımını sağ alttaki küçük dünyayı tıklayarak görebilirsiniz...
*her cümle "5846" sayılı fikir ve sanat eserleri yasası korumasındadır...
*
fotoğrafları "ekseriyetle" büyütebilirsiniz / murat örem...

22 Ağustos 2016 Pazartesi

kavanozdaki kahve acılaştı turgut uyar...insanlar başkalaştı turgut uyar...her şeyden hiçbir şey kalmaz oldu ...





lise bitmişti…
yaz geçip gitmişti…


başımda  bin türlü rüzgar esiyordu…
istanbula gidecektim üniversiteli olmak için…


tatilde de deli gibi kitap okumuştum yine…
enikonu yazacağım zamanlara daha vardı…


yıllar sonra karşıma çıkan bahar dalı
“bu işler böyledir, 
kimi yazar yorulur, 
kimi gezer yorulur....”
diyecekti günün birinde…


ben, gezip yorulanlardan olmamıştım hiçbir zaman …
olmayacaktım da…


bütün ömrüm boyunca
okuyup yorulanlardan olmuştum…
yazıp yorulanlardan olmuştum…
düşünüp yorulanlardan olmuştum…
memleketine kahırlanıp yorulanlardan olmuştum…
ama gezip yorulanlardan olma ihtimalim yoktu…


o yaz tatilinde de elimde  kitaplar vardı…
dergiler gazeteler vardı...
iyi bir okurdum….


yıllar boyunca zehirli oklar misali konuşup
“bunca kitabı okudun da ne oldu” diyenin
cümlelerini de  duymamıştım…


ne dediğini kendisinin de bilmediği birinin
şaşkın  cümlelerini de duymamıştım…


gereksiz dengeler kurma refleksiyle
aynı şeyi söylüyorsunuz diye panikleyen 
bir başka şaşkın yüzü de görmemiştim…


ki  çok  emek vermişti o yüz kendisine  
aynalar paramparça dağılıp kırılmadan önce…


lise bitmişti…
yaz geçip gitmişti…


başımda  bin türlü rüzgar esiyordu…
istanbula gidecektim üniversiteli olmak için…


bir gün gazeteyi açtığımda gördüm o haberi ;
“şair turgut uyar 58 yaşında ölmüştü…”
tarih yine 22 ağustostu….


yıl  taaaa 1985’ti…
ben 17 yaşındaydım…


o zaman kelimeleri seviyordum…
cehaleti sevmiyordum…

artık kelimeleri de sevmiyorum işe yaramadıkları için…
ama cehaletten ve cahillerden  tiksiniyorum…


kelimeleri ihtimamla çoğaltan şairdi turgut uyar…

en büyük ustalık hep acemi kalabilmek diyebilendi…

her şeyden biraz kalır …diye diye yazandı…


artık ne kaldıysa...
ne kalacaksa...

(murat örem / 22 ağustos 2016 / ankara )

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder